دراینجا برخی ازآیات قرآن کریم دررابطه با شخصیت والای پیامبراکرم(ص)راهمراه با ترجمه وتفسیرحضرت آیت الله مکارم شیرازی گردآوری نموده ام.امیدوارم مورد استفاده ی شما عزیزان قرار بگیرد:

1- سوره نساء/آیه 163

«مابه تووحی فرستادیم؛همان گونه که به نوح وپیامبران بعدازاو وحی فرستادیم؛ و(نیز) به ابراهیم واسماعیل واسحاق ویعقوب واسباط [= بنی اسراییل]وعیسی وایوب ویونس وهارون وسلیمان وحی نمودیم؛وبه داوود زبور دادیم.»163

شرح آیه:

آنچه خوبان همه دارند توتنها داری:بعضی ازمفسران ازاین آیه چنین استفاده کرده اندکه قرآن می خواهداین نکته رابه پیامبر(ص)اعلام کند که درآیین تو،تمام امتیازات آیین های گذشته جمع است. دربعضی از روایات اهل بیت (ع)نیز به این معنااشاره شده وگفته های مفسران نیز ازاین گونه روایات نتیجه شده است.

2- سوره احزاب/آیه21

«مسلّماًبرای شمادرزندگی رسول خدا سرمشق نیکویی بود،برای آنها که امید به رحمت خدا و روز رستاخیزدارند وخدا را بسیار یاد می کنند.

شرح آیه:

سرمشق نیکوی مسلمانان: انتخاب فرستادگان خدا ازمیان انسان ها به این خاطراست که آنان سرمشق عملی برای امت ها باشند؛چراکه مهم ترین ومؤثرترین بخش تبلیغ و دعوت انبیاء ،دعوتهای عملی آنها است. به همین دلیل، دانشمندان مسلمان، معصوم بودن را شرط اصلی مقام نبوّت دانسته اند ویکی ازدلایل آن همین است که آنان باید سرمشق مردم باشند. به راستی اگرپیامبردر زندگی ما اسوه باشد،درایمان وتوکل، دراخلاص وشجاعت ،درنظم ونظافت ودر زهدوتقوی، برنامه های زندگی ما به کلی دگرگون خواهدشدونوروروشنایی سراسرزندگی مارافراخواهدگرفت.قرآن ،این اسوه ی حسنه راکسی می داندکه دارای سه ویژگی امیدبه خدا،امید به رستاخیزویاد فراوان خداوندباشد. درحقیقت، ایمان به مبدأ ومعاد،انگیزه ی این حرکت است ویاد خدا، تداوم بخش آن؛ زیرابدون شک کسی که قلبش  ازچنین ایمانی سرشارنباشد، قادربه قدم گذاشتن درجای قدم های پیامبرنیست ودرادامه ی این راه نیزاگر پیوسته به یادخدانباشد وشیطان را ازخود نراند، قادربه ادامه ی الگوبرداری ازپیامبر(ص) نخواهد بود.

3-سوره توبه/آیه128   

«به یقین،رسولی ازخود شما به سویتان آمد که رنج های شما براو سخت است؛ واصراربرهدایت شما دارد؛ ونسبت به مؤمنان ، رؤوف ومهربان است.128    

شرح آیه:

اصرارپیامبربرهدایت امت:آیات قرآن وزندگی پیامبر،گواه این مطلب است که او همچون پدری مهربان بلکه بسیاربیشترازیک پدر- که نهایت سعی اش رابرای رشدفرزندش به کارمی بردواگرفرزندش رابه بیراهه ببیند،خون دل می خورد -،برای هدایت امت خویش تلاش می کرد وازگمراهی آنان رنج می برد؛تاآنجاکه گاهی ازشدت غصه نزدیک بودجان دهد؛چنان که درآیه 6سوره کهف می خوانیم:«گویی می خواهی به خاطراعمال آنان،خود را ازغم واندوه هلاک کنی اگربه این گفتارایمان نیاورند.»آری،پیامبر(ص)که می دانست انسانها به سوی چه عاقبت وحشتناکی می روند وچگونه زندگی ابدی خودرابه آتش می کشند،نهایت سعی خودرابرای نجات آنهابه کارمی بست وازروی گردانی آنهابه شدت رنج می برد.




برچسب ها :
پیامبر اسلام ,  حضرت محمد(ص) ,  پیامبر اکرم ,  رسول اکرم ,